Bij baarmoederkanker kunnen bepaalde factoren het risico op de ziekte vergroten.  

Verstoring van het normale samenspel tussen de verschillende hormonen die invloed uitoefenen op het baarmoederslijmvlies lijkt een belangrijke risicofactor. Het langdurig inwerken van oestrogene hormonen op het baarmoederslijmvlies, zonder onderbreking door progestativa, kan leiden tot baarmoederkanker.  

Het risico op baarmoederkanker is verhoogd:  

• bij vrouwen zonder of met weinig kinderen
• bij vrouwen bij wie de overgang laat begint
• bij vrouwen die langdurig oestrogenen gebruiken, zoals bij overgangsklachten. Om dit risico te verminderen, worden de oestrogenen voorgeschreven in combinatie met een progestativum.
• bij borstkankerpatiënten die gedurende een aantal jaren tamoxifen gebruiken. Tamoxifen is een belangrijk medicijn bij de behandeling van borstkanker. De goede behandelresultaten van tamoxifen wegen op tegen het kleine extra risico op baarmoederkanker. Borstkankerpatiënten die tamoxifen gebruiken, worden bij gynaecologische klachten zorgvuldig onderzocht.
• bij vrouwen die een bepaalde zeldzame oestrogeenproducerende tumor van de eierstokken hebben
• bij vrouwen met overgewicht. Waarschijnlijk komt dat doordat in het vetweefsel meer oestrogene stoffen worden aangemaakt.

Baarmoederkanker is, net als de meeste soorten kanker, niet erfelijk. Maar vrouwen met het Lynch syndroom (voorheen HNPCC) - een ziekte die een erfelijke vorm van dikkedarmkanker kan veroorzaken - hebben ook een groter risico op tumoren in andere organen, onder andere in het baarmoederslijmvlies.  

Baarmoederkanker is, evenals alle andere soorten kanker, niet besmettelijk. Ook door geslachtsgemeenschap is geen besmetting mogelijk.